Skip to content

Ia ndaluan të takojë djemtë, Neda Balluku rrëqeth me detajet: 17 minuta para derës për të parë të birin, e kishin futur në “kafaz”

Një tjetër mesazh i publikuar në rrjetet sociale nga Neda Balluku duket se rikthen në vëmendje vështirësitë e saj për të takuar fëmijët pas ndarjes nga Ogren Balluku. Këtë herë, ajo ka zgjedhur të ndajë një rrëfim në vetën e tretë, duke përshkruar përpjekjet e një nëne për të takuar të birin, pasi mëson se ai është sëmurë.

Pa përmendur emra dhe pa e identifikuar drejtpërdrejt historinë si një përvojë personale, Neda e nis shkrimin me fjalinë: “Një nënë sot, i ra një dere për shtatëmbëdhjetë minuta për të parë të voglin e saj”.

LEXO EDHE:  50 mijë euro në vit vetëm për Mercedesin me qira, sa kushton luksi i shfrenuar i Edi Ramës?

Në vijim, ajo përshkruan përpjekjet e përsëritura të nënës për të takuar fëmijën. Fillimisht, ajo shkon herët në mëngjes, por i thuhet se i vogli po fle. Rikthehet në mesditë dhe më pas në mbrëmje, kur mëson se fëmija nuk ndodhet aty.

Shkdrimi i Neda Ballukut:

Nje nene sot, i ra nje dere per shtatembedhjete minuta per te pare te voglin e saj. Shtatembedhjete minuta jane me shume se trembedhjete mije rrahje zemre, por se sa trokitje dere nuk i numeronte dot. Nuk mundte sepse ne çdo trokitje therriste emrin e te voglit te saj.

LEXO EDHE:  Mesazhi i forte i Ambasadorit te ri te SHBA ne Tirane

Nje harabel anonim i kishte treguar se i vogli i saj ishte semure. Atehere ajo kur lindi dielli shkoi t’i trokiste deres, por i thane se i vogli po flinte.
Kur ne dreke dielli luftonte te ftohtin, shkoi serish per te lene rrahje te tjera zemre poshte nje citofoni. Por te voglin nuk e pa dot.
Atehere nena kur po afronte mbremja, shkoi edhe nje here per ta kerkuar. Por i vogli nuk ishte aty. Dhe ne fund mendoi se tashme nata kishte mberritur. Yjet jane ne qiej edhe pse ajo si shihte.

LEXO EDHE:  A do të jetë Shqipëria anëtare e BE-së në 2029? Ambasadorja e BE-së: S’kam arsye për të dyshuar! Është sfidë, por mendoj se mund ta arrini

Dhe i ra deres per shtatembedhjete minuta pa ndalur.
Por te voglin se pa dot.
E kishin futur ne kafaz.

Trembedhjete mije rrahje zemre therrisnin emrin e te voglit me shpresen se zeri i saj do te mundte muret dhe do t’i shkonin te voglit tek veshi i zemres.

Pertej deres i vogli e kishte çuar zemren ne gjume.
Ndersa te rriturit pertej deres, zemren e kane vrare. Nese zemer kane patur ndonjehere.

Pertej deres nje i vogel tjeter i rezistonte nenes.
Duke e refuzuar ne sy si burre.
Por duke i hapur deren si femije.

Published inLAJMI